Storythai

29 กุมภาพันธ์ แล้วหรอ
 ดีใจกับคนที่เกิดวันนี้นะ
กว่ามันจะวนมาถึง
คงตื่นเต้นตื้นตันใจกันน่าดู

........................................................................
เมื่อวานนั่งหน้าคอมทำงานทั้งวัน
เลยต้องหาอะไรที่มันปลดปล่อยทำสักหน่อย
ว่าแล้วก็พากันไปหาดกับพี่อาร์ม ไปปั่นเรือโดเรมอน
พี่อาร์มเค้าก็อารมณ์ทำเท่
"แน็ตไม่ต้อง เค้าปั่นเอง" (เอ้า !! อยากปั่นก็ปั่นไป )
แต่พอได้หันหน้าเค้าทิศที่พระอาทิตย์ตกเท่านั้นแหละ

เราสองคนก็ตะโกนพร้อมกันว่า

 "ปั่นไปจนถึงที่พระอาทิตย์เลยนะ Let's go!!(ขึ้นเสียงสูงพร้อมชูแขนขึ้นด้วย)"

 ขาทั้งสองข้างก็ช่วยกันปั่นๆๆๆๆ (แต่คงไปถึงหรอกมั้ง)
รู้สึกตัวอีกที ก็อยู่กลางทะเลไกลลิบกันแล้ว หันไปมองข้างหลัง
คู่อื่นเค้าค่อยๆปั่น ซบไหล่กัน โรแมนติกท่ามกลางทะเล
แต่เราบ้าพลังกันอยู่สองคน
ในที่สุด (ในเมื่อมาอยู่กลางทะเลแล้ว)
เราก็เลยลองๆโรแมนติกดูบ้าง (หยุดปั่น)
แล้วก็หันหน้ามา บอกรักกัน (เค้ารักพี่อาร์มนะ เค้าก็รักแน็ต)

โอ๊ย!!จะอ้วกคะ .....ไม่ได้เลี่ยนนะ แต่มันเมาคลื่น 555
สรุปคือ ไม่ไหว ปั่นบ้าพลังต่อดีกว่า คลื่นมันโทงเทงเกินไป
คงจะโรแมนติกไม่ได้ ปั่นแบบฮาร์ดคอต่อไปอาจจะส่งผลดีกับชีวิตมากกว่า

คิดไปคิดมา ก็คิดว่า ตัวเองโชคดีเหมือนกันที่ได้เรียนม.บูรพา
อยากไปทะเลก็ขับรถไปไม่ถึง สิบนาที
 มันอาจจะไม่ใช่ทะเลสวยงามนัก
 (แต่มันก็มีอารมณ์ของทะเล มีมุมสวยถ้าเราเลือกจะดูดความผ่อนคลายเข้าไป)
รัก........ม.บูรพา ที่สุดเลย 

เล็กๆน้อยๆ

+แตงโม แก้อ้วกได้

+เหนื่อยจัง

+ไม่อยากแต่งตัว ไม่อยากทำไรเลยให้มันโทรมๆไปนี่แหละ เหนื่อย

+รูปแรกยิ้มได้เห่ยมาก (ยังมีหน้ามาชวนให้ทุกคนมีความสุขด้วยกัน ฮาๆๆ)

+แสวงหาความสุขจากมุมมองของเราเอง เชื่อว่ามันต้องมีความสุขอยู่ในทุกหนทุกแห่ง แน่นอน

29 กุมภาพันธ์ แล้วหรอ
 ดีใจกับคนที่เกิดวันนี้นะ
กว่ามันจะวนมาถึง
คงตื่นเต้นตื้นตันใจกันน่าดู

........................................................................
เมื่อวานนั่งหน้าคอมทำงานทั้งวัน
เลยต้องหาอะไรที่มันปลดปล่อยทำสักหน่อย
ว่าแล้วก็พากันไปหาดกับพี่อาร์ม ไปปั่นเรือโดเรมอน
พี่อาร์มเค้าก็อารมณ์ทำเท่
"แน็ตไม่ต้อง เค้าปั่นเอง" (เอ้า !! อยากปั่นก็ปั่นไป )
แต่พอได้หันหน้าเค้าทิศที่พระอาทิตย์ตกเท่านั้นแหละ

เราสองคนก็ตะโกนพร้อมกันว่า

 "ปั่นไปจนถึงที่พระอาทิตย์เลยนะ Let's go!!(ขึ้นเสียงสูงพร้อมชูแขนขึ้นด้วย)"

 ขาทั้งสองข้างก็ช่วยกันปั่นๆๆๆๆ (แต่คงไปถึงหรอกมั้ง)
รู้สึกตัวอีกที ก็อยู่กลางทะเลไกลลิบกันแล้ว หันไปมองข้างหลัง
คู่อื่นเค้าค่อยๆปั่น ซบไหล่กัน โรแมนติกท่ามกลางทะเล
แต่เราบ้าพลังกันอยู่สองคน
ในที่สุด (ในเมื่อมาอยู่กลางทะเลแล้ว)
เราก็เลยลองๆโรแมนติกดูบ้าง (หยุดปั่น)
แล้วก็หันหน้ามา บอกรักกัน (เค้ารักพี่อาร์มนะ เค้าก็รักแน็ต)

โอ๊ย!!จะอ้วกคะ .....ไม่ได้เลี่ยนนะ แต่มันเมาคลื่น 555
สรุปคือ ไม่ไหว ปั่นบ้าพลังต่อดีกว่า คลื่นมันโทงเทงเกินไป
คงจะโรแมนติกไม่ได้ ปั่นแบบฮาร์ดคอต่อไปอาจจะส่งผลดีกับชีวิตมากกว่า

คิดไปคิดมา ก็คิดว่า ตัวเองโชคดีเหมือนกันที่ได้เรียนม.บูรพา
อยากไปทะเลก็ขับรถไปไม่ถึง สิบนาที
 มันอาจจะไม่ใช่ทะเลสวยงามนัก
 (แต่มันก็มีอารมณ์ของทะเล มีมุมสวยถ้าเราเลือกจะดูดความผ่อนคลายเข้าไป)
รัก........ม.บูรพา ที่สุดเลย 

เล็กๆน้อยๆ

+แตงโม แก้อ้วกได้

+เหนื่อยจัง

+ไม่อยากแต่งตัว ไม่อยากทำไรเลยให้มันโทรมๆไปนี่แหละ เหนื่อย

+รูปแรกยิ้มได้เห่ยมาก (ยังมีหน้ามาชวนให้ทุกคนมีความสุขด้วยกัน ฮาๆๆ)

+แสวงหาความสุขจากมุมมองของเราเอง เชื่อว่ามันต้องมีความสุขอยู่ในทุกหนทุกแห่ง แน่นอน

ให้ดูแล้วสำหรับของขวัญวันเกิด

เจ้าของวันเกิดก็ซึ้งกันไปตามความคาดหมาย

ไม่รู้อินกันอยู่สองคนรึป่าว แต่ก็มีความสุขจัง

อยากเอามาให้เพื่อนๆดูเหมือนกัน

แต่ก็นะ...มันเขินนี่น่า ว่ะ ฮะ ฮา

.............

เมื่อวานไปดูละครเวทีของนิเทศศาสตร์

ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร

คงเพราะเกิดจากความคาดหวังเกินไปด้วยหละมั่ง

ทำให้คิดว่า น่าจะดีกว่านี้

แต่ก็ต้องชื่นชมนักเต้นสงครามเท้าไฟนะ (เต้นเก่งมากๆ )

...................................

บางทีถ้าเราไม่คาดหวังกับอะไรเลย

สิ่งที่ได้รับมาคงกลายเป็นเรื่องยิ่งใหญ่

ก็ได้มั้ง????????

...............................................

ไม่รู้ทำไมตอนนี้ คิดถึงสตอรี่ไทยมากๆ

อยากเข้ามาอัพทุกวัน

คงเพราะ พอกลับมาแล้วไม่เห็นใครต่อใครมานั่งด่ากัน (หรือว่าเค้ายัง งงกันอยู่ว่ะ)

มันเลยเหมือนกลับมาบ้านที่อบอุ่นเหมือนเดิม

อยากให้เป็นแบบนี้ไปตลอด

จริงๆนะ

..............................................................

พีเอส

+เมื่อวานใช่ว่าจะมีแต่ความสุข ความจริงก็แอบทะเลาะกันเรื่องเค้ก เนี้ยแหละสีสันชีวิต

+ขอบคุณทุกคอมเม้นในหน้าที่แล้ว  อ่านแล้วไม่อยากผอมเลย 5555

+ บางที พอความเจ็บปวดหายไป เราก็อาจจะเข้มแข็งมากกว่าเดิมก็ได้

+ เพราะฉะนั้น อย่ากลัวที่จะเจ็บปวด ถ้ามันทำให้เราเติบโต

29 กุมภาพันธ์ แล้วหรอ
 ดีใจกับคนที่เกิดวันนี้นะ
กว่ามันจะวนมาถึง
คงตื่นเต้นตื้นตันใจกันน่าดู

........................................................................
เมื่อวานนั่งหน้าคอมทำงานทั้งวัน
เลยต้องหาอะไรที่มันปลดปล่อยทำสักหน่อย
ว่าแล้วก็พากันไปหาดกับพี่อาร์ม ไปปั่นเรือโดเรมอน
พี่อาร์มเค้าก็อารมณ์ทำเท่
"แน็ตไม่ต้อง เค้าปั่นเอง" (เอ้า !! อยากปั่นก็ปั่นไป )
แต่พอได้หันหน้าเค้าทิศที่พระอาทิตย์ตกเท่านั้นแหละ

เราสองคนก็ตะโกนพร้อมกันว่า

 "ปั่นไปจนถึงที่พระอาทิตย์เลยนะ Let's go!!(ขึ้นเสียงสูงพร้อมชูแขนขึ้นด้วย)"

 ขาทั้งสองข้างก็ช่วยกันปั่นๆๆๆๆ (แต่คงไปถึงหรอกมั้ง)
รู้สึกตัวอีกที ก็อยู่กลางทะเลไกลลิบกันแล้ว หันไปมองข้างหลัง
คู่อื่นเค้าค่อยๆปั่น ซบไหล่กัน โรแมนติกท่ามกลางทะเล
แต่เราบ้าพลังกันอยู่สองคน
ในที่สุด (ในเมื่อมาอยู่กลางทะเลแล้ว)
เราก็เลยลองๆโรแมนติกดูบ้าง (หยุดปั่น)
แล้วก็หันหน้ามา บอกรักกัน (เค้ารักพี่อาร์มนะ เค้าก็รักแน็ต)

โอ๊ย!!จะอ้วกคะ .....ไม่ได้เลี่ยนนะ แต่มันเมาคลื่น 555
สรุปคือ ไม่ไหว ปั่นบ้าพลังต่อดีกว่า คลื่นมันโทงเทงเกินไป
คงจะโรแมนติกไม่ได้ ปั่นแบบฮาร์ดคอต่อไปอาจจะส่งผลดีกับชีวิตมากกว่า

คิดไปคิดมา ก็คิดว่า ตัวเองโชคดีเหมือนกันที่ได้เรียนม.บูรพา
อยากไปทะเลก็ขับรถไปไม่ถึง สิบนาที
 มันอาจจะไม่ใช่ทะเลสวยงามนัก
 (แต่มันก็มีอารมณ์ของทะเล มีมุมสวยถ้าเราเลือกจะดูดความผ่อนคลายเข้าไป)
รัก........ม.บูรพา ที่สุดเลย 

เล็กๆน้อยๆ

+แตงโม แก้อ้วกได้

+เหนื่อยจัง

+ไม่อยากแต่งตัว ไม่อยากทำไรเลยให้มันโทรมๆไปนี่แหละ เหนื่อย

+รูปแรกยิ้มได้เห่ยมาก (ยังมีหน้ามาชวนให้ทุกคนมีความสุขด้วยกัน ฮาๆๆ)

+แสวงหาความสุขจากมุมมองของเราเอง เชื่อว่ามันต้องมีความสุขอยู่ในทุกหนทุกแห่ง แน่นอน

ให้ดูแล้วสำหรับของขวัญวันเกิด

เจ้าของวันเกิดก็ซึ้งกันไปตามความคาดหมาย

ไม่รู้อินกันอยู่สองคนรึป่าว แต่ก็มีความสุขจัง

อยากเอามาให้เพื่อนๆดูเหมือนกัน

แต่ก็นะ...มันเขินนี่น่า ว่ะ ฮะ ฮา

.............

เมื่อวานไปดูละครเวทีของนิเทศศาสตร์

ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร

คงเพราะเกิดจากความคาดหวังเกินไปด้วยหละมั่ง

ทำให้คิดว่า น่าจะดีกว่านี้

แต่ก็ต้องชื่นชมนักเต้นสงครามเท้าไฟนะ (เต้นเก่งมากๆ )

...................................

บางทีถ้าเราไม่คาดหวังกับอะไรเลย

สิ่งที่ได้รับมาคงกลายเป็นเรื่องยิ่งใหญ่

ก็ได้มั้ง????????

...............................................

ไม่รู้ทำไมตอนนี้ คิดถึงสตอรี่ไทยมากๆ

อยากเข้ามาอัพทุกวัน

คงเพราะ พอกลับมาแล้วไม่เห็นใครต่อใครมานั่งด่ากัน (หรือว่าเค้ายัง งงกันอยู่ว่ะ)

มันเลยเหมือนกลับมาบ้านที่อบอุ่นเหมือนเดิม

อยากให้เป็นแบบนี้ไปตลอด

จริงๆนะ

..............................................................

พีเอส

+เมื่อวานใช่ว่าจะมีแต่ความสุข ความจริงก็แอบทะเลาะกันเรื่องเค้ก เนี้ยแหละสีสันชีวิต

+ขอบคุณทุกคอมเม้นในหน้าที่แล้ว  อ่านแล้วไม่อยากผอมเลย 5555

+ บางที พอความเจ็บปวดหายไป เราก็อาจจะเข้มแข็งมากกว่าเดิมก็ได้

+ เพราะฉะนั้น อย่ากลัวที่จะเจ็บปวด ถ้ามันทำให้เราเติบโต

พรุ่งนี้ก็วันเกิดสุดที่รักแล้ว

ไม่รู้จะให้อะไรดีเพราะกำลังบ่จี๊อยู่

แต่ก็นั่งทำมิวสิควิดีโอรวมรูปของเราให้

พรุ่งนี้จะไปเปิดให้ดูไม่รู้จะตื้นตันใจป่าว

แต่คนทำเนี้ยน้ำตาแตกระหว่างทำไปแล้ว

ซึ้งจัด55555555+

.....................................

คิดแล้วคิดอีกก็รู้สึกเศร้าตลอดอ่ะ

ไม่อยากจบเลยอ่ะ คิดถึงเพื่อนมาก รวมถึงคิดถึงพี่อาร์มมากๆเหมือนกัน

แต่มันทำไรไม่ได้อยู่แล้วหล่ะเนอะ

เวลาก็ต้องทำหน้าที่ของมัน

เราก็ต้องไปทำหน้าที่ของเรา

เพื่อให้ทุกอย่างมันสมดุล.....

เฮ้อ

............................

อ้วน อ้วน อ้วน

ไม่บ่นว่าอ้วนก็คงไม่ได้

หนักขึ้นสิบสามโล รูปที่เห็นกันเนี้ยอย่าคิดว่า ผอม

เพราะกล้องมันโพสแต่หน้าไง

ลองลงมาถึงตัวดิ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!! อีหมูอ้วน

อ้วนแล้วพุงใหญ่ แขนใหญ่ แง๊...

พี.เอส.

ข้อ1. สุขสันต์วันเกิดนะคุณอาร์ม มีความสุขมากๆนะคะ

ข้อ2. ทำพอร์ต ทำพอร์ต ทำพอร์ต

ข้อ3. ได ยังแต่งไม่ถูกใจเลยอ่ะ

ข้อ4. ขอบคุณเพื่อนในไดนะที่เข้ามาเม้นให้ ทั้งๆที่หายไปนานนนนนนมาก

ข้อ5.รักคุณอาร์มนะ

29 กุมภาพันธ์ แล้วหรอ
 ดีใจกับคนที่เกิดวันนี้นะ
กว่ามันจะวนมาถึง
คงตื่นเต้นตื้นตันใจกันน่าดู

........................................................................
เมื่อวานนั่งหน้าคอมทำงานทั้งวัน
เลยต้องหาอะไรที่มันปลดปล่อยทำสักหน่อย
ว่าแล้วก็พากันไปหาดกับพี่อาร์ม ไปปั่นเรือโดเรมอน
พี่อาร์มเค้าก็อารมณ์ทำเท่
"แน็ตไม่ต้อง เค้าปั่นเอง" (เอ้า !! อยากปั่นก็ปั่นไป )
แต่พอได้หันหน้าเค้าทิศที่พระอาทิตย์ตกเท่านั้นแหละ

เราสองคนก็ตะโกนพร้อมกันว่า

 "ปั่นไปจนถึงที่พระอาทิตย์เลยนะ Let's go!!(ขึ้นเสียงสูงพร้อมชูแขนขึ้นด้วย)"

 ขาทั้งสองข้างก็ช่วยกันปั่นๆๆๆๆ (แต่คงไปถึงหรอกมั้ง)
รู้สึกตัวอีกที ก็อยู่กลางทะเลไกลลิบกันแล้ว หันไปมองข้างหลัง
คู่อื่นเค้าค่อยๆปั่น ซบไหล่กัน โรแมนติกท่ามกลางทะเล
แต่เราบ้าพลังกันอยู่สองคน
ในที่สุด (ในเมื่อมาอยู่กลางทะเลแล้ว)
เราก็เลยลองๆโรแมนติกดูบ้าง (หยุดปั่น)
แล้วก็หันหน้ามา บอกรักกัน (เค้ารักพี่อาร์มนะ เค้าก็รักแน็ต)

โอ๊ย!!จะอ้วกคะ .....ไม่ได้เลี่ยนนะ แต่มันเมาคลื่น 555
สรุปคือ ไม่ไหว ปั่นบ้าพลังต่อดีกว่า คลื่นมันโทงเทงเกินไป
คงจะโรแมนติกไม่ได้ ปั่นแบบฮาร์ดคอต่อไปอาจจะส่งผลดีกับชีวิตมากกว่า

คิดไปคิดมา ก็คิดว่า ตัวเองโชคดีเหมือนกันที่ได้เรียนม.บูรพา
อยากไปทะเลก็ขับรถไปไม่ถึง สิบนาที
 มันอาจจะไม่ใช่ทะเลสวยงามนัก
 (แต่มันก็มีอารมณ์ของทะเล มีมุมสวยถ้าเราเลือกจะดูดความผ่อนคลายเข้าไป)
รัก........ม.บูรพา ที่สุดเลย 

เล็กๆน้อยๆ

+แตงโม แก้อ้วกได้

+เหนื่อยจัง

+ไม่อยากแต่งตัว ไม่อยากทำไรเลยให้มันโทรมๆไปนี่แหละ เหนื่อย

+รูปแรกยิ้มได้เห่ยมาก (ยังมีหน้ามาชวนให้ทุกคนมีความสุขด้วยกัน ฮาๆๆ)

+แสวงหาความสุขจากมุมมองของเราเอง เชื่อว่ามันต้องมีความสุขอยู่ในทุกหนทุกแห่ง แน่นอน

ให้ดูแล้วสำหรับของขวัญวันเกิด

เจ้าของวันเกิดก็ซึ้งกันไปตามความคาดหมาย

ไม่รู้อินกันอยู่สองคนรึป่าว แต่ก็มีความสุขจัง

อยากเอามาให้เพื่อนๆดูเหมือนกัน

แต่ก็นะ...มันเขินนี่น่า ว่ะ ฮะ ฮา

.............

เมื่อวานไปดูละครเวทีของนิเทศศาสตร์

ไม่ค่อยประทับใจเท่าไร

คงเพราะเกิดจากความคาดหวังเกินไปด้วยหละมั่ง

ทำให้คิดว่า น่าจะดีกว่านี้

แต่ก็ต้องชื่นชมนักเต้นสงครามเท้าไฟนะ (เต้นเก่งมากๆ )

...................................

บางทีถ้าเราไม่คาดหวังกับอะไรเลย

สิ่งที่ได้รับมาคงกลายเป็นเรื่องยิ่งใหญ่

ก็ได้มั้ง????????

...............................................

ไม่รู้ทำไมตอนนี้ คิดถึงสตอรี่ไทยมากๆ

อยากเข้ามาอัพทุกวัน

คงเพราะ พอกลับมาแล้วไม่เห็นใครต่อใครมานั่งด่ากัน (หรือว่าเค้ายัง งงกันอยู่ว่ะ)

มันเลยเหมือนกลับมาบ้านที่อบอุ่นเหมือนเดิม

อยากให้เป็นแบบนี้ไปตลอด

จริงๆนะ

..............................................................

พีเอส

+เมื่อวานใช่ว่าจะมีแต่ความสุข ความจริงก็แอบทะเลาะกันเรื่องเค้ก เนี้ยแหละสีสันชีวิต

+ขอบคุณทุกคอมเม้นในหน้าที่แล้ว  อ่านแล้วไม่อยากผอมเลย 5555

+ บางที พอความเจ็บปวดหายไป เราก็อาจจะเข้มแข็งมากกว่าเดิมก็ได้

+ เพราะฉะนั้น อย่ากลัวที่จะเจ็บปวด ถ้ามันทำให้เราเติบโต

พรุ่งนี้ก็วันเกิดสุดที่รักแล้ว

ไม่รู้จะให้อะไรดีเพราะกำลังบ่จี๊อยู่

แต่ก็นั่งทำมิวสิควิดีโอรวมรูปของเราให้

พรุ่งนี้จะไปเปิดให้ดูไม่รู้จะตื้นตันใจป่าว

แต่คนทำเนี้ยน้ำตาแตกระหว่างทำไปแล้ว

ซึ้งจัด55555555+

.....................................

คิดแล้วคิดอีกก็รู้สึกเศร้าตลอดอ่ะ

ไม่อยากจบเลยอ่ะ คิดถึงเพื่อนมาก รวมถึงคิดถึงพี่อาร์มมากๆเหมือนกัน

แต่มันทำไรไม่ได้อยู่แล้วหล่ะเนอะ

เวลาก็ต้องทำหน้าที่ของมัน

เราก็ต้องไปทำหน้าที่ของเรา

เพื่อให้ทุกอย่างมันสมดุล.....

เฮ้อ

............................

อ้วน อ้วน อ้วน

ไม่บ่นว่าอ้วนก็คงไม่ได้

หนักขึ้นสิบสามโล รูปที่เห็นกันเนี้ยอย่าคิดว่า ผอม

เพราะกล้องมันโพสแต่หน้าไง

ลองลงมาถึงตัวดิ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!! อีหมูอ้วน

อ้วนแล้วพุงใหญ่ แขนใหญ่ แง๊...

พี.เอส.

ข้อ1. สุขสันต์วันเกิดนะคุณอาร์ม มีความสุขมากๆนะคะ

ข้อ2. ทำพอร์ต ทำพอร์ต ทำพอร์ต

ข้อ3. ได ยังแต่งไม่ถูกใจเลยอ่ะ

ข้อ4. ขอบคุณเพื่อนในไดนะที่เข้ามาเม้นให้ ทั้งๆที่หายไปนานนนนนนมาก

ข้อ5.รักคุณอาร์มนะ

การเปลี่ยนแปลงของสตอรี่ไทย

เหตุผลของพี่กรก็โอเคนะ

ยังไงเราก็ต้องพัฒนาให้มันก้าวต่อไป

แต่ก็แอบงงๆ ว่ามันทำยังไงว่ะ  แต่ก็ลองๆดู

และก็พบว่าโง่ ไปลบไดอารี่ทั้งหมดของตัวเองทิ้งหมดเลย  แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสียใจ+++

เดี๋ยวมาอัพใหม่ ลองดูก่อน อิอิอิ