กลับมาแหละกลับมาอัพเดตตัวเอง
กลับมาทำให้คนอ่านทรมานใจ
(อันหลังนี้....ไม่เกี่ยวนะ5555+)

คิดถึงเพื่อนๆสตอรี่นะเนี้ย
ว่าแต่ ...คิดถึงไดนี้กันมั้งป่าว
ได้ข่าวว่าแต่ละคนคงอัพไปนำแล้วกว่า 18 หน้า
นางสาวนุชนารถถึงเพิ่งจะโผล่มา (เวอร์ไปมั้ย หุหุ)

ยังไงๆ อิชั้น ก็ยังคงไม่มีงานทำเหมือนเดิม
เดินเตะฝุ่น กินดินไปวันๆ
แต่ก็ช่างมันแหละ!! สบาย สบาย (แต่ได้ก็ดีนะ)

ที่หายๆไปไม่ยอมมาอัพได
ไม่ใช่ว่ายุ่งหรอกนะ แต่เน็ตมันห่วย เลยโมโหไม่อัพมันซะงั้น
แต่ตอนนี้ทน ไม่ไหววววววววววววววว...แล้ว
คิดถึงจัด....อิอิอิ

อยู่บ้านก็อยู่กลับหลาน ตีกันทุกวันอ่ะ
หลาน 3ขวบ อามัน(อิชั้นเอง) 22 ขวบ
ทะเลาะกันได้ ไม่รู้ใครบ้าใครดี
แต่หลานอิชั้นมันฉลาดเกิน 3 ขวบ

อาแน็ต: คิดถึงอาอาร์มว่ะ
น้องไนซ์ : หรอ คิดถึงก็โทรหาเด๊ะ ไม่มีโทรศัพท์หรอ
อาแน็ต (คิดในใจ):มันรู้ด้วยว่าคิดถึง ก็โทรไป ไม่เห็นยาก(แล้วมั้ยกุคิดไม่ออก)

ฉลาดก็ส่วนฉลาดเรื่องกวนทีน ก็เยอะ ถ้าให้เล่าคงเล่าไม่หมด
บอกได้คำเดียว ชนจริงๆ
ตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจอยู่เลยว่ามีหลานเป็นคน หรือว่าเป็นลิง 5555555555555+

 หน้าไอ้ลิงแสบ

วันโน้นดู "ทศกัณฑ์ ยกสยาม"
เค้าบอกว่าสมัยก่อนนู้นนนนนน
เค้าใช้คำว่า "ชิ้น" แทนคำว่า "แฟน"
แบบว่า "ฉันเป็นชิ้นกับเธอนะ" (อ่านแล้วตลกมั้ย)
แต่แน็ตก็ว่ามันน่ารักดีเหมือนกัน ...ชิ้น ชิ้น ชิ้น
หุหุหุ

พอๆๆ ดีกว่า รู้สึกว่าวันนี้เขียนไดยาวน้ำลายท่วม
อย่า ...อย่า...อย่า  อย่าไม่อ่านแล้วเม้นนะ ไม่งั้นเค้าจะงอนนนนนนนนน ตุ๊บป่อง!!!
(ปัญญาอ่อนม๊ะ วันนี้)

ปัจฉิมลิขิต
-ใครติดcoffee prince บ้าง ยกมือขึ้น (ส่วนอิชั้น เรียกว่า "ง่อมแง่มเลยคะ)
-ตัวดำ ตัวอ้วน (แง๊ๆๆ เกินไปแล้ว) (อย่าดุในรูป มันสวยเกินจริง555+)
-เดือนนี้เพื่อนเกิดกันหลายคน happy new year เอ๊ย happy birthDay ด้วยน้า
-ถึงจะทะเลาะแต่ก็รัก หลานนะ (อ๊วกส์!!!)

..ยาวเยียด..

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า บริษัทจัดหาคู่

ที่มีอยู่แต่ในหนังมันจะถูกจัดตั้งขึ้นมา

บนโลกมนุษย์จริงๆ

ไม่รู้ว่าประเทศอื่นเค้ามีกันไปนานรึยัง แต่ที่แน่ๆประเทศไทยเราเพิ่งมี

www.wematch.co.th  (ไม่ได้โฆษณาแต่ยืนยันว่า มีจริงๆ)

อาจเป็นเพราะทุกอย่างมันถูกพัฒนาไป

รถที่ทันสมัย มือถือที่ทัยสมัย เทคโนโลยีร้อยแปดพันเก้าที่ถูกพัฒนาขึ้นมาจากฝีมือมนุษย์

การแสวงหาความรักก็เลยถูกพัฒนาไปอีกรูปแบบหนึ่ง

แต่ยังไงเราก็เชื่อในพรหมลิขิต

สักวัน เราต้องเจอหัวใจอีกดวงที่ขาดหายไป เจอมือที่จะมากุมมือเราไว้

ปล่อยมันไปตามธรรมชาติ ตามความเป็นไป ดีกว่าไปวิ่งตามหามัน

................แปลกใจที่ความรักถูกรวมเข้ากับธุรกิจไปแล้ว.......................

หายไปกี่วันนะ    สงสัยจะเป็นอาทิตย์นะเนี้ยที่ดองไดไว้

คราวก่อนไปตลาดโรงเกลือได้กางเกงมา 3 ตัว แต่เอามาลองที่บ้าน

ใส่ไม่ได้สักกะตัว (คิดว่าดูดีๆแล้วนะเนี้ย)

นำหนักลดมา 5 โลแหละ แต่ใครๆก็บอกว่าเหมือนเดิม

แถมกางเกงยังมาใส่ไม่ได้อีก

เสียเซลล์ไปเลยค๊า 55555555555555555+

แต่แม่ก็ให้กำลังใจ บอกว่า ถ้าลดอีก 5 โล คนเค้าก็จะรู้ว่าเราผอมลงแล้ว

(แต่แม่คะอีก5 โล ลูกจะทำได้มั้ยเนี้ย )

(แต่สู้ตายคะ 555+)

 EDiTเอารูปมาลงแหละ

คิดถึงเพื่อนๆ สตอรี่ไทยนะ

Miss U

ปัจฉิมลิขิต

- โอมเพี้ยง ได้งานสักทีเด๊ะ จะกินแกลบแล้ว

- รักแฟน มากกกกกกกกกกกก (ยิ่งห่างยิ่งรัก อ๊วกๆๆ)

-ใครไปลองบริการบริษัทจัดหาคุ่ก็มาเล่าให้ฟังบ้างนะ อิอิอิ

-แค่คิด ว่ามีความสุข  ความสุขก็จะล่องลอยขึ้นมาทันที

หน้าที่แล้วมัวแต่ซึมเศร้าไปกับ ความคิดเห็นของคนบางคน
แต่ตอนนี้หยุดเครียดไปแหละ ตามสไตล์นางสาวนุชนารถ
"เครียดไม่เกิน 2 วัน ก็หันมายิ้มได้อีกแหละ"
5555+ (ออกรั่วๆนะเนี้ย)
ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจ  (มันย้ำให้รู้ว่า สตอรี่ไทยอบอุ่นเหมือนเดิม จริงๆ)
..........................................

 

เรียนจบก็ยังไม่ได้งานสักที วันๆ อยู่แต่กับบ้าน
อยากดูหนังก็ไม่ได้ดู (โรงหนังไม่มี)
ดูหนัง เป็นวิธีที่ทำให้หายเครียดได้นะ พอไม่ได้ดูมันก็ ตะหงิด-ตะหงิด
(จะลงแดงตายแหละ) (บ้านนอกม๊ะ555+)
แต่อยากน้อยที่นี้ก็มีต้นไม้ มีทุ่งหญ้า ให้คอยดูดอ๊อกซิเจน เยอะแยะเต็มไปหมด
เวลาเครียดก็ยืนดูด มันเข้าไป
ได้ผลแหะ!!! สมองโล่งปั๊บเลย
ธรรมชาติช่วยได้จริงๆ

...........................................
ไม่มีเรื่องอะไรที่จะอัพเลย
บางที อ่านไปอ่านมา ก็อาจเบื่อกันได้
ก็อย่างนี้แหลน้า ไม่มีงานทำ  ฟุ้งซ่าน ก็จะบ่นไปบ่นมา
หุหุหุ

.............................................

เรื่องเล็ก - - เรื่องน้อย
- วันจันทร์ ไปโรงเกลือกันมั้ย???
- ชีวิตลุ่มๆดอนๆ ไม่เครียด ไม่เซ็ง แต่เบื่อ คิดถึงเพื่อนนนนนน
- คิดถึง เธอ
-ดูมันเปล่า ๆ เนอะ ลอยๆ เวิ้งๆ ไม่มีไรทำ

อย่าลืมยิ้มให้กัน

You are My Best Friend too.

I LoVE SToRyThai

ทำไมคนเราต้องมองโลกในแง่ร้าย
ก่อนที่จะรับรู้ความเป็นจริงของสิ่งนั้น
ก็กลับตัดสินใจเอาเองว่ามันเป็นสีดำ
ผู้ชายคนนั้นตาคล้ำ (สงสัยจะติดยา)
ผู้หญิงคนนั้นแต่งตัวจัด (สงสัยจะแรด)
... ฯลฯ
หลากหลายเหตุการณ์ที่ใครหลายคน
ต่างก็มองว่ามันเป็น เรื่องลบ เรื่องเลว เรื่องร้าย
ก่อนที่จะรู้ จะเข้าใจ ก่อนที่จะมองให้มัน "ลึก" ลงไป
หรือว่าการเป็นมนุษย์ที่มีความสุขอยู่บนโลกจะต้องแลกมากับการมองโลกในแง่ร้าย
สงสัยจริงๆ
.....................................
เมื่อหลายวันก่อน มีคนมาถามแม่ว่า "ลูกสาวท้องหรอ"
เห็นท้องป่อง อ้วนขึ้น
...................................
แค่กุอ้วนขึ้น กุต้องท้องใช่มั้ย
ทำไมไม่คิด ว่า กุกินเยอะ กุกินเก่ง และที่สำคัญกุยังไม่มีสามี  คิดเป็นมั้ย????
..................................
แต่ช่างเค้าเหอะเค้ามีสิทธิ์คิด แต่ความคิดของเค้า
ทำเอาอึ้ง ...เหมือนกัน

เฮ้อ!!!
หยุดมองโลกในแง่ร้ายคนละหนึ่งวันละกันนะ
อิชั้น "ขอร้อง"

 postscript

- อ้วน ไม่มีงานทำ ห่างแฟน  เซ็งเป็ดว่ะ
- จะลดให้เหลือแต่กระดูกเลยเหอะ สะใจ!!!
- คิดถึงเพื่อน คิดถึงไอ้แว่น คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง คิดถึง
-ฟุ้งซ่าน ใช้การถักตุ๊กตา บำบัด
-อย่าหวั่นไหว เพราะ ความห่างไกล  

 ถ้าไม่อ่านอย่าเม้น  อ่านคอมเม้นมั่วๆที่ไร
หน้าเอ๋อทุกที
ชิ๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

มาบางแสนได้สองวันแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องกลับบ้าน

กลับไปรดน้ำดำหัวตากับยาย

คิดว่ามาบางแสนจะหายเหงา

ที่ไหนได้มันก็ยังเหงาเหมือนเดิมนั้นแหละ

เพราะมันไม่มีทุกๆคนอยู่ที่นี่ อะไรเดิมๆมันก็ดูเปลี่ยนไป

สิ่งสำคัญที่สุดมันก็คือใจคนนี่แหละเนอะ

เวลาและสถานที่มันก็แค่ส่วนประกอบเท่านั้น

....ถ้าเรา "เหงา" ใจก็คง "เหงา"  ถ้าเรา "ครื้นเครง" ใจก็คง "ครื้นเครง" ....

อยากจะเปลี่ยนโฉมให้กับไดตัวเอง แต่ก็ขี้เกียจทำซะเหลือเกิน

เหมือนเวลาจะไม่ว่างแต่ความจริงว่างมาก

งานก็ยังหาทำไม่ได้ ทำไมมันหายากจังเลยว๊า  (ถ้าใครสนใจ ติดต่อเอาไปเลี้ยงดูได้น้า...อิอิอิ)

...........................................................

.

ใครเคยคบกับแฟนมานานๆ แล้วเคยรู้สึกบ้างมั้ย เคยคิดบ้างมั้ย ว่า "เรารักเค้าจริงๆรึป่าวนะ"

อยู่ๆแน็ตก็คิดแบบนั้น  จับมือเค้าไป ใจก็คิดไป  ฟุ้งซ่านสุดๆ

แต่มันก็ทำให้กลับมาคิด กลับมาทบทวนนะ ว่า เค้ายังใช่สำหรับเรารึป่าว

ก็คิดนะว่า ถ้าขาดเค้าไปจะตายมั้ย??

มันก็คงไม่ตายหรอก แต่ถ้าเลือกได้ ก็เลือกที่จะมีเค้าอยู่ข้างๆตลอดไปดีกว่า

ความรักมันก็ทำเราสับสนวุ่นวายได้ตลอดจริงๆ

มีเรื่องราวให้ต้องค้นหาอีกแค่ไหนนะ  นี่หล่ะมั้ง สีสันของความรัก 

ว่ากันด้วยเรื่อง...เล็กน้อย

- วันนี้ ทบทวนแล้ว  ยังไงมันก็คือเธอ

-คิดถึงเพื่อน อยากให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่มันเป็นไปไม่ได้ (หยุดเพ้อ)

-ลดได้สามโลแล้วนะ (แม่เค้าเก่งจริงๆ) (แต่ก้ยังอวบอิ่มเหมือนเดิม555)

-http://monkypig.hi5.com (ช่วงนี้เลิกเบื่อมันแหละ)(มันก็มีประโยชน์ในการติดต่อเพื่อนนะ)

-อย่าลืมทบทวนทุกสิ่ง ก่อนที่มันจะกลายเป็นเรื่องผิดพลาด

...เกลียดจังความอ้วน ใครๆก็รู้ แต่ยังสั่งขาหมูกินอยู่ดี ....

ในที่สุดก็ได้อัพไดสักที
หลังจากที่ประสบภาวะ  "หลังเขา" อยู่นาน (555)

กลับมาอยู่บ้านแล้ว    เหงาแทบตาย
เหมือนมีชีวิตใหม่ๆ  แต่ความจริงแล้วมันก็คือชีวิตเก่าๆ  แต่เรากลับไปเคยชินชีวิตที่เปลี่ยนไปตลอด 4 ปี
มันเหงาจริงๆนะ คิดถึงเพื่อน คิดถึงมอ คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง คิดถึงแฟนด้วย
นี่แหละ  อีกรสชาติหนึ่งในชีวิตที่เราต้องเจอ
เมื่อได้เรียนรู้ที่จะเหงา
พอต้องเจอกับมันอีกครั้ง เราก็อาจจะยิ้มรับมันก็ได้หล่ะมั้ง
^_________________^

กลับมาก็มีแต่คนทักว่าอ้วน
 แม่เนี้ยควบคุมอาหารให้เลยเหอะ
 จัดให้หมดว่าเช้า กลางวัน เย็น จะให้กินไร

ห้ามกินขนมเด็ดขาด สงสัยจะน้ำหนักลดได้ก็งานนี้แหละมั้ง

อิอิอิ  

เล็กน้อยของฉัน

- คิดถึงทุกๆคนนะ

-คิดถึงเพื่อนๆ สตอรี่ไทยด้วย  หาความเจริญได้แล้วนะ

-อยากกอดจัง

-อัพไดประหลาดๆ และงงๆ 555+

สวัสดีค๊า

หายไปซะหลายวัน

วันนี้ก็กะมาอัพ แล้วคงหายเงียบไปสักพัก

เพราะต้องกลับบ้านแล้วหล่ะ (ที่บ้านกันดารเน็ต)

บอกไว้ก่อนเลยน้า ว่า "คิดถึงทุกๆคน"

.............................................................

ขอเล่านิดนึง

เมื่อวันที่ 15-17 ที่ผ่านมา ไปเที่ยวหาดทรายแก้ว ที่สัตหีบกับชาวแก็งค์มา (แต่ยังไม่ครบคน)

การเดินทางก็อารมณ์แบ็คแพ็คเกอร์เข้าสิง

สะพายกระเป๋าคนละใบสองใบ ทิ้งรถไว้บ้าน เหมาสองแถวห้อยโหน กันไป

ไปถึงที่พัก ก็ด้วยความที่หาดนี้มันอยู่ในค่ายทหาร ที่พักที่ได้ก็เลยอารมณ์ทหารเช่นกัน

มีไฟปิด -เปิดตามเวลา ห้ามกินเหล้า เล่นการพนัน (เหมือนมาเข้าค่ายเหอะ)(แต่ได้อารมณ์ไปอีกแบบนะ)

เวลาไปเล่นน้ำ ก็ต้องนั่งรถ 2 แถว ขึ้นไป เพราะต้องข้ามเข้า 1ลูก (ประมาณ 2-3 กิโล)

ทางก็คดเคี้ยว คนขับเป็นป้าแก่ๆ ขับมันส์เกิน 100 ถึงโค้งแกไม่มีเบรค

 แถมยังหันมาบอกด้วยนะ ว่า "ป้าเพิ่งหัดขับรถเมื่อวานนี้เอง (ป้าค๊า !! ถ้าถึงขนาดนั้นฆ่าพวกหนูให้ตายไปเลยมั้ยค๊า)

แต่แกก็พาเรามาถึงหาดได้อย่างปลอดภัย (แม้ว่าทุกคนจะพากันหน้าซีดปากขาว เพราะความเสียวก็เหอะ)

ทะเลสวย น้ำใส (อยากให้ลองไปกัน มันสวยจริงๆนะ)

ตลอดทริปก็ไม่มีไรมาก ทำกันอยู่ 2อย่าง

คือ เล่นไพ่ กับ เล่นน้ำ  (เล่นไพ่เนี้ย เล่นมันทุกไพ่เหอะ ขุดเอามาเล่น สากกะเบือยันเรือรบ)

แต่ก็สนุกดี  ไว้ไปเที่ยวกันอีกนะทุกๆคน

............................................................

กลับบ้านไปต้องเหงาแน่ๆ พอกลับมาจากเที่ยวก็ร้องไห้ซะเยอะแยะเลยเรา(อารมณ์อ่อนแอเข้าสิง)

แต่...ทุกสิ่งทุกอย่างก็เดินทางไปข้างหน้า เสมอๆ

พี.เอส .กันดีกว่า

-อย่าลืมคิดถึงไดนี้นะ เพื่อนๆสตอรี่ไทย(รับรองจะพยายามหาเน็ตมาสู่บ้าน555+)

-คิดถึงบางแสน คิดถึง ม.บูรพา คิดถึงอาหาร คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง  และคิดถึงเธอ

-ความเหงา ทำใครคนหนึ่ง "กลัว" ที่จะเผชิญหน้ากับมัน

-ระยะทางของความรักมันมีขีดจำกัดมั้ย ????

+เค้าเชื่อว่ามันไม่มีขีดจำกัดหรอกนะ+

รักเสมอ

^___________________^

ตอนแรกกะจะอัพไดหลังจากไปเที่ยว
แต่ว่า พอดีวันนี้เป็นวันเกิด ลูกชาย
เลยมาอัพดีกว่า

ซื้อเค้กมาให้ปลาทอง
เที่ยงคืนปุ๊บก็เปาเค้กฉลองกันอยู่ 1 คนกับ 1 ตัว
ไม่รู้มันรู้เรื่องรึป่าวว่าตัวเองอายุหนึ่งขวบแล้ว
(เห็นจ้องเค้กอย่างเดียว)
แต่ก็มีความสุขมากๆเลยตั้งแต่เลี้ยงมันมา
อยากให้มันอายุยืน แล้วก็เป็นหมาดื้อๆซนๆอย่างนี้ตลอดไป
ฮาๆๆ

"สุขสันต์วันเกิดนะ ปลาทอง"
(เดี๋ยวตอนเที่ยงแม่อาบน้ำให้)

ไม่น่าเชื่อเนอะ บางทีแค่หมาตัวเดียว
ก็ทำให้เรามีความสุขได้มากกว่าใครหลายๆคน
แม่รักปลาทองที่สุดเลยน้า

วันเสาร์- จันทร์นี้
จะไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนที่หาดทรายแก้ว
(เหมือนไม่เคยเจอทะเล555)
คงเป็นทริปสุดท้ายแหละที่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน
หลังจากนี้ก็คงทิ้งระยะห่างไปอีกนาน (ตามประสา วัยทำงาน)
เฮ้อ!!!!

ช่วงนี้หงุดหงิดบ่อย
ไม่ไหว เหนื่อยกับตัวเอง อารมณ์มันแปรปรวนเกิน
แล้วคนรอบข้างหล่ะ คงเหนื่อยกับอิชั้นเหมือนกัน
นิสัยแย่มากๆ (ดูสิ! กับตัวเองยังหงุดหงิดเลย)
ชิ๊!!!!

เป็นนางสาวหน้าบึ้งไปแหละ

ข้อความบันทัดสั้นๆ

- เบื่อ hi 5 ของตัวเอง
- รักพี่อาร์มที่สุด (อย่ากวนโอ๊ยให้มากนักนะ เดี๋ยวดีดหูเลย)
- อัพไดแบบ ง่วงนอน
- หมาไม่นินทาใคร ในขณะที่ใครหลายๆคนไม่เคยหยุดนินทา

coming!!!
นางสาวนุชนารถ มาแว้ว
สอบเสร็จปุ๊บ อัพไดปั๊บ ขยันจริงๆ( ขยันกว่าอ่านหนังสืออีก อิอิอิ)

ก่อนอื่น ขอตะโกนดังๆหนึ่งรอบ
"จบแล้วโว้ย" (หนวกหูมั้ย?!?)
เฮ้อ!! โล่งใจ เรียนมาสี่ปี เหนื่อยสายตัวแถบขาด
ไหนจะเรียนทั้งของตัวเอง และช่วยอีพี่อาร์ม (แฟนฉัน)
ขอปริญญาสองใบควบเลยได้ป่าว ฮาๆๆๆๆ

ชีวิตในมหา"ลัย มันสั้นมากๆเลยเนอะ
4 ปี แปปเดียวจริงๆ
แต่อย่างน้อย ก็เชื่อว่า ตัวเองได้เก็บเกี่ยวสีสันความเป็นนิสิต
มาอย่างเต็มที่แล้วหล่ะ

.....................................................

จำไดหน้าที่แล้วกันได้มั้ย
ที่เอารูปงานบายเนียร์มาลงอ่ะ (ใครเค้าจะจำได้ย่ะ)
นึกขึ้นได้ว่าลืมประจาณแฟนตัวเอง

แบบว่าพี่แกเตรียมชุดหล่อเลิศไว้เลย
สุดท้าย พอเพื่อนๆยุเข้าหน่อย
เฮ้อ!!!!
เพื่อนๆ : พี่อาร์ม งานบายเนียร์สันนะโว้ย ต้องใส่ไรแปลกๆดิ
พี่อาร์ม : (เอ๋อไปเลยวินาที ตามสไตล์ ) ยังไงอ่ะ
เพื่อนๆ : เค้าว่าพี่อาร์มแต่งหญิงไปเลย เซอร์ไพร์น้อง
พี่อาร์ม : (เอ๋อ ไปอีกหลายวินาที เหมือนเดิม) จะดีหรอ..

คือทำเหมือนไม่อยากแต่งอ่ะ พอทุกคนจับนู้นจับนี้แต่งหน้าให้เท่านั้นแหละ
รีบไปหาส้นสูงใส่ใหญ่ (แล้วตอบ "จะดีหรอ" ชิ๊!!!!)

 กลุ้มใจ

ดูเอาค่ะสารรูปสุดที่รักดิชั้น
 ดูแค่ครึ่งๆอย่างเดียวหล่ะกันอย่าดูเต็มตัวเลย มันน่าหดหู่
ขาเป็นแท่ง ขนยาวเบื้อย 5555

.................................................

ล้างรูปจากกล้องสุดถวิล (โรบอท)
มันยังไงๆ อยู่น้า เดี๋ยวต้องลองอีกสักม้วน เพื่อความสะใจ

ฝีมือการถ่ายรูปห่วยได้อีก ชิ๊!!

พีเอสดีกว่า
- ยืนยัยเหมือนเดิม คิดถึงเดอะแก็งค์
- หญิง เดินทางโดยสวัสดิภาพนะโว้ย จะส่งความคิดถึงไปจนถึงเมากาเลย
- เอารูปไอ้ลิงมา แปะได จะโดนเตะมั้ยเนี้ย อิอิอิ
- หางาน หางาน ใครอยากจ้างก็บอกนะ ฮาๆๆ
- อัพยาวมั้ย
- ชีวิตมหาลัย .....คิดถึงจัง
- อย่าเสียดายสิ่งที่ผ่านไป เพราะมันก็มีอะไรๆ ให้เรา คิดถึง

......................................ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ............................................

 ลืมหนึ่งอย่าง (ไม่เคยบอกเลยสักครั้งตั้งแต่ทำไดมา)

"อย่าเม้นมั่วนะคะ ถ้าไม่คิดจะอ่านก็ปิดไดนี้ไปเลยดีกว่าคะ"

อดใจไม่ไหวววววววววววว

ตอนแรกก็ตั้งอกตั้งใจไว้ซะอย่างดี
ว่า
"ฉันจะอัพไดหลังสอบเสร็จ"
แต่จนแล้วจนรอดก็ อดใจไม่ไหว อย่างที่บอกไปนั้นแหละ

ฮาๆๆๆ

วันเสาร์ที่ผ่านมา มีงานบายเนียร์สันทนาการ
งานมีวันเสาร์ น้องเพิ่งมาบอกวันศุกร์
หาชุดแทบไม่ทัน สุดท้ายได้ชุดมาใส่
ในราคา 35 บาท (จากตลาดมืด)
ใส่แล้วเพื่อนบอกว่าเหมือนอาหมวย (หรือว่าซิ้มแก่ๆว่ะ)
แต่รัดพุงติ้วเลย ตอนแรกก็นั่งขแม่วพุงตลอด
แต่พอเห็นของกินเท่านั้นแหละ
พุงจะใหญ่โตแค่ไหนก็ ช่างมันแหละ (เห็นแก่กินมั้ยหล่ะ อิอิอิ)

ตั้งใจไว้ว่าจะรวมสมัครพรรคพวก
ไปถ่ายรูปชุดนิสิตรอบ มอ. สั่งลาซะหน่อย
แต่เพื่อนๆก็จะกลับบ้านกันหมดแล้ว
เฮ้อ!!!!!
คิดถึง เดอะแก็งค์จังเลย

เล็กๆน้อยๆ
ข้อที่หนึ่ง - อย่าเรียกร้องหาความสมบูรณ์แบบจากใคร ในเมื่อเราก็ยังมีส่วนเว้าแหว่ง
ข้อที่สอง - โรบอทจ๋า ถ่ายมาเกือบเดือนแหละ ในที่สุดวันนี้ก็ได้พาฟิล์มไปล้างซักที
ข้อที่สาม - ทริปแก่งกระจาน ไปแน่!!!! เบื่อทะเลจะแย่อยู่แล้ว
ข้อที่สี่ - ความทุกข์ที่อยู่กับเราในเวลานี้
แต่พอเราเดินจากมันมา มันก็จะกลายเป็นแค่เรื่องตลก
ไม่เชื่อ ก็ลองดูดิ
ข้อสุดท้าย  ขอให้ทุกๆคนมีร้อยยิ้ม ^_^